(czytaj wstęp tutaj) ...czyli kolejny krok stawiany w świecie niekonwencjonalnych dźwięków – ale także i obrazów, bo wspomnieć należy, iż wydawnictwa gdańszczan uzupełnione są wyjątkową oprawą graficzną – autorstwa Hesperus Dimension. Jeden utwór, nieco ponad 7 minut a wrażeń... co niemiara! Doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że może się Wam wydawać to „odrobinę” nieprawdopodobne, ale ta stosunkowo niewielka porcja dźwięków, z której wykreowano promujący całe wydawnictwo numer „The Axis Of Diagram” zaskakuje ogromnym bogactwem, niebanalną aranżacją oraz... odwagą. Po raz kolejny muzycy Hesperus Dimension udowadniają, że z gruntu obce jest im kurczowe trzymanie się skostniałych schematów i ani myślą podporządkowywać się narzucanym wymogom oraz ograniczeniom – pozwolę sobie autorytarnie stwierdzić, że akurat w przypadku tego zespołu jest to postępowanie nie tylko jak najbardziej pożądane, ale wręcz wskazane! Dlaczego? Ponieważ wcielanie w życie wizji person odpowiedzialnych za muzykę tworzoną pod szyldem HD wespół z charakterystycznym dla nich brakiem pokory oraz nieoglądaniem się za siebie przynosi naprawdę niezwykłe rezultaty, których przykładem może być właśnie chociażby owe promo. Stanowi ono bowiem doskonałą ilustrację ewolucji zespołu, który z żelazną konsekwencją i uporem buduje obraz swojej muzyki nie tylko prezentującej oblicze coraz bardziej niecodzienne, ale także uderzającej niezwykłą spójnością oraz jednolitością. „The Axis Of Diagram” stanowi jednocześnie zapis rozwoju HD jak również jest znakomitym wyrazem sięgania po nowe dla zespołu środki wyrazu w postaci chociażby odważnie zastosowanego... saksofonu! Nie jest to, co prawda rozwiązanie szczególnie nowatorskie – choć jedynie sporadycznie stosowane – na polu muzyki rock’owej czy też nawet metalowej, bo swego czasu po ten instrument sięgnęli chociażby panowie z PAN-THY-MONIUM czy też na naszym rodzimym gruncie uczynił to zespół Nightly Gale, ale efekty tegoż są, co najmniej interesujące! Co prawda jego rola jest dość ograniczona, ale i tak początkowo może nam się wydawać, że zestawienie ze sobą brzmienia black metalowych gitar, saksofonu oraz industrialu czy też ambientu jest pomysłem raczej karkołomnym, jednak jak się rychło okazuje był to przysłowiowy strzał w dziesiątkę! Wspomnieć należy w tym miejscu również o tym, że utwór stanowiący wizytówkę „The Cyclothymic Panopticon” wydaje się ukazywać nam zdecydowanie mniej surowe oblicze twórczości Hesperus Dimension, gdyż trzeba sobie jasno powiedzieć, że tej prymitywnej agresji w postaci gitarowego zgiełku, z którą mieliśmy do czynienia jeszcze na poprzednim wydawnictwie dziś w muzyce Nahalda i jego kolegów jest jakby mniej... Zresztą, z której strony by ucha nie przyłożyć „The Axis Of Diagram” zaskakuje słuchacza od samego początku, który wydaje się być swoistym trzęsieniem ziemi, po którym napięcie utworu rośnie aż do osiągnięcia punktu kulminacyjnego. Dodatkowym smaczkiem jest to, że wspomniane już partie saksofonu mogą uchodzić za swoistą improwizację, która z pełną premedytacją „wbita” została w drobiazgowo zaplanowaną strukturę utworu nadając mu dodatkowej przestrzeni, dzięki czemu muzyka HD z niebywałą swobodą wręcz płynie nie pozwalając odbiorcy nawet na chwilę dekoncentracji, gdyż z uwagą przysłuchuje się on rozwojowi wypadków aż do momentu wybrzmienia ostatniego dźwięku i wówczas... No, właśnie pytanie, co dalej? Ja osobiście ze względu na posiadanie wersji promo zawierającej wyłącznie jeden wspomniany już numer jestem w raczej mało komfortowej sytuacji, która niestety nie pozwala udzielić odpowiedzi na postawione powyżej pytanie. Wejście było mocne, nawet bardzo zastanawiam się jednak czy tuż po tym efektownym wstępie chłopakom nie zabrało przypadkiem impetu. Jeśli tylko czujecie głód nie poddającej się wytartym szablonom muzyki możecie sprawdzić czy dalszy rozwój akcji oraz finał przedstawienia godne są rewelacyjnego wprowadzenia – je raczej się o to nie pokuszę, ale fani takich załóg jak Thorns czy Arcturus mogą zaryzykować. Ostatecznie nie ma ryzyka nie ma zabawy...

 Arek